Tutturabileceğin aylık bir yemek siparişi bütçesi nasıl yapılır
"Daha az sipariş vermek" bütçe değildir. Bütçe bir rakam, onu nasıl kullanacağına dair bir plan ve nerede durduğunu bilmenin bir yoludur. İşte kurulumu on dakika süren, yemek siparişinden vazgeçmeni gerektirmeyen ve her hâlükârda sipariş vereceğin o kaçınılmaz akşamı da atlatan bir yöntem.
Limitlerin çoğu neden tutmuyor
Yemek siparişi limitleri genelde üç sebeple çöker. Suçluluk anında fazla düşük konurlar ve ilk haftada patlarlar. Sipariş sayısı olarak değil tutar olarak yazılırlar, bu yüzden ayın ortasında kimse ne kadar kaldığını bilmez. Kötü günler için planları yoktur, bu yüzden ilk aşım bütün projeyi bitirir.
Aşağıdaki yöntem bu sorunların her birine cevap veriyor. Bütçe uygulaması ya da formüllü bir tablo gerektirmiyor. İki sayı ve telefonda bir not yeter.
1. adım: başlangıç rakamını öğren
Nereden başladığını bilmeden mantıklı bir limit koyamazsın. Geçen ayın siparişlerini uygulama geçmişinden ya da kart ekstresinden, teslimat ve ücretler dahil topla. Tahmin etmeyi tercih edersen haftalık sipariş sayını her şey dahil tipik tutarla ve 4,33 ile çarp ya da iki sayıyı hesaplayıcıya yaz.
Ortalama sipariş tutarını da not et. Siparişlerinin çoğu 400 TL civarındaysa, bu rakam bütçenin birimi olur. "Bu ay on siparişim var" diye düşünmek, "4.000 TL'm var" diye düşünmekten çok daha kolay.
2. adım: gerçekten uyacağın bir tavan seç
En yaygın hata bütçeyi fazla düşük koymak. Bugün ayda 6.000 TL harcıyorsan ve 1.500 TL'lik bir limit koyarsan, ilk haftada aşar ve bırakırsın. Üçte bir ile yarı arasında bir kesintiyle başla. 6.000 TL'den 4.000 TL'yi dene. Bu normal gelmeye başlayınca tekrar ayarla.
Tavanı ayrı bir suçluluk kategorisi olarak değil, market harcamasının yanına, normal bütçenin içine yaz. Yemek siparişi de yemek. Market bütçesini biraz artırıp birkaç öğün daha pişirirsen, siparişi markete eklediğinden daha fazla düşürebilirsin.
Sonra tavanı siparişe çevir. Sipariş başına 400 TL ile 4.000 TL ayda on sipariş, kabaca iki haftada beş eder. 2.800 TL ise yedi. Adet olarak görmek her siparişi bir seçime dönüştürür.
Partnerinle ya da ev arkadaşlarınla yaşıyorsan ortak bir rakamda anlaşın. Ayrı bütçeleri olan ama birlikte sipariş veren iki kişi, takibi diğerinin yaptığını varsayar ve hane toplamı sessizce ikiye katlanır.
3. adım: siparişlerin ne zaman olacağını planla
Ay başlamadan siparişlerini belirli anlara ata. Örneğin her cuma akşamı, artı yorgun bir akşam için haftada bir "joker" sipariş. Planlı siparişler beklenen bir şeye dönüşür. Plansız olanlar salı akşamı saat dokuzda, tam fiyatla, hatırlamadığın bir yemek için gerçekleşir.
Hafta içi öğle yemekleri ayrı bir dikkat ister, çünkü küçük günlük siparişler en hızlı birikir. Haftada üç kez 250 TL'lik öğle siparişi ayda 3.000 TL'yi geçer; yani yemek siparişi bütçesinin büyük kısmı çoğu zaman hatırlamadığın öğünlere gider. Pazar günü birkaç güne yetecek kadar pişirilmiş iki üç öğle yemeği, kutulara bölünmüş sade ev yemeği, gerçekten önemsediğin akşam yemekleri için bütçenin büyük bir kısmını serbest bırakabilir. Yemek siparişine ayda ne kadar harcanıyor yazısı öğle alışkanlığının ne kadar hızlı büyüdüğünü gösteriyor.
Planın gerçekle karşılaştığı akşamlar için evde kolay yedek yemek bulundur: dondurulmuş yemekler, yumurta, makarna, dondurulmuş pizza. On dakikada hazırlanan bir yedek, kırk dakika süren 400 TL'lik bir siparişi yener.
4. adım: her şeyin dağıldığı hafta
Bir noktada limiti aşacaksın: bir doğum günü, zor bir hafta, yağmurlu bir pazar. Bütçeyi bırakma. Not al, bir sonraki haftanın planından bir sipariş çıkar ve devam et. Hataya izin veren bütçeler yaşar. Mükemmellik isteyenler bir ayda biter.
Takip için tek ve basit bir yöntem seç: sadece yemek siparişi için ayrı bir kart, her siparişin tarihini ve tutarını yazdığın bir telefon notu ya da banka uygulamasındaki bir kategori. Yöntem, haftada bir ona bakmaktan daha az önemli. Kampanya bildirimlerini de kapat: vermeyeceğin bir siparişte indirim tasarruf değil, fazladan bir sipariştir.
Her ayın sonunda iki dakikalık bir değerlendirme yap: kaç sipariş, ne kadar ve hangileri gerçekten keyif verdi. Genelde seve seve vazgeçeceğin birkaç sipariş çıkar (çoğunlukla aceleyle ya da can sıkıntısıyla verilenler) ve asla bırakmayacağın birkaç tane de. Gelecek ay ikinci grubu koru, birinciyi kes.
Bugün iki sayıyla başla
Başlangıç rakamın ve ortalama sipariş tutarın. İkisini hesaplayıcıya yaz, üçte bir daha düşük bir tavan seç ve onu sipariş adedine çevir. Hepsi bu.
Yemekten çok sipariş vermenin kendisini istediğin anlar için bir seçenek daha var. SemFood simüle edilmiş bir yemek siparişi uygulaması: uydurma restoranları gezersin, sepeti doldurursun, sanal ödeme yaparsın ve kuryeyi haritada izlersin; hiçbir ücret alınmaz, hiçbir şey gelmez. Gerçek bütçene hiç dokunmaz. Ücretsiz planda günde 1.000 TL'lik sanal harcama limiti var, isteğe bağlı yükseltmeler de planlar sayfasında.
Yemek siparişine ayda ne kadar bütçe ayırmalıyım?
Standart bir tutar yok. Şu an harcadığından başla, üçte bir ile yarı arasında kes ve ayarla. Doğru rakam, kendini mahrum hissetmeden uyabildiğin rakamdır.
Yemek siparişi market bütçesinin bir parçası mı olmalı?
İkisini "yemek" olarak yan yana tutmak işe yarar. Böylece daha çok pişirip daha az sipariş vermek bir fedakârlık değil, iki kalem arasında bir kaydırma olarak görünür.
Yemek siparişi bütçemi sürekli aşıyorsam ne yapmalıyım?
Tavanın fazla düşük ya da siparişlerin plansız olabilir. Tavanı biraz yükselt, belirli sipariş günleri koy ve evde hızlı yedek yemekler bulundur.
SemFood'daki sanal siparişlerin bir maliyeti var mı?
Hayır. SemFood'daki her sipariş simülasyondur; hiçbir ücret alınmaz, hiçbir şey teslim edilmez. İsteğe bağlı abonelikler sadece günlük sanal harcama limitini yükseltir ve ek özellikler sunar.