Sipariş vermeyi bırakmadan yemek siparişine nasıl daha az harcanır

Suçluluk duygusuyla değil, rakamla başla

Neredeyse hiç kimse yemek siparişine ne kadar harcadığını bilmez. His genelde "arada bir birkaç sipariş" yönündedir, sonra kart ekstresi gelir ve başka bir şey söyler. Herhangi bir şeyi değiştirmeden önce geçen ayı hesapla: uygulamadaki sipariş geçmişini aç, toplam tutarları topla (sadece yemeğin fiyatını değil, teslimat ücreti ve hizmet bedeli dahil son tutarı) ve kaç sipariş verdiğini not et.

Şu an geçmişi karıştırmak istemiyorsan tahmin et. Haftada ortalama kaç kez sipariş veriyorsun? Teslimat dahil tipik bir sipariş ne tutuyor? İkisini çarp, sonra 4,33 ile çarp; bir ayda ortalama bu kadar hafta var. Haftada üç kez 400 TL'lik sipariş veren biri ayda yaklaşık 5.200 TL, yılda 62.000 TL'den fazla harcıyor. Yemek siparişi harcama hesaplayıcısı bu hesabı senin rakamlarınla senin için yapar.

Mesele bir ortalamanın üstünde ya da altında olmak değil. Mesele kendi rakamını bilmek, çünkü üzerinde çalışacağın şey o. İki sayı yaz: haftada kaç sipariş ve her şey dahil bir siparişe ortalama ne kadar. Aşağıdaki her yöntem bu iki sayıdan birini oynatır.

Sipariş, sen fark etmeden nerede şişiyor

Uygulamayı açmana sebep olan yemek nadiren canını yakan kısımdır. Canını yakan, ondan sonra sepete giren her şey. Markette yarı fiyatına alacağın kutu içecek. "Yanında olsun" diye eklenen patates kızartması. Ödeme ekranında önerilen tatlı. İki kişilik bir siparişte bu küçük eklemeler kolayca bir kişilik yemek fiyatına ulaşır.

Sonra ücretler gelir. Teslimat ücreti mesafeye ve saate göre değişir, hizmet bedeli çoğu zaman sabit ya da sepetin yüzdesi olarak eklenir, küçük siparişlerde minimum sepet tutarı seni ya ek bir ürüne ya da ek bir ücrete iter. Üstüne, restoran platforma komisyon ödediği için uygulamadaki menü fiyatları bazen restoranın kendi fiyatından yüksektir. Bunu teslimat ücreti ve hizmet bedeli yazısında satır satır açıyoruz.

Basit bir test: bir sonraki siparişinde, istediğin yemeğin fiyatıyla ödediğin son tutar arasındaki farka bak. Yemek 280 TL ise ve 430 TL ödediysen, 150 TL sana kimsenin açıkça sormadığı şeylere gitmiş demektir.

Restoranı değiştirmeden önce sıklığı değiştir

Yaygın refleks, restoranı daha ucuzuyla değiştirmektir. Pek işe yaramaz: sipariş başına 50 TL tasarruf edersin, daha kötü yediğini hissedersin ve iki hafta sonra eskisine dönersin. Haftada bir siparişi tamamen kesmek çok daha fazlasını kazandırır. Haftada üç kez 400 TL'lik sipariş verip ikiye inen biri, yediği hiçbir şeyi değiştirmeden ayda yaklaşık 1.700 TL tasarruf eder.

Bunu acı çekmeden yapmanın yolu günleri seçmek. "Cuma ve pazar sipariş veririm" kafanın kabul ettiği bir kuraldır; "daha az sipariş vereceğim" kural değil, niyettir. Günler belli olunca sipariş beklenen bir olaya dönüşür, akşam dokuzda aç ve yorgun hâlde verilen bir karar olmaktan çıkar; oysa en kötü kararları tam da o saatte veririz.

Daha ileri gitmek istersen aylık bir limit koy ve takip et. Yemek siparişi bütçesi yazısı aylık rakamı tutturulabilir bir haftalık limite nasıl çevireceğini anlatıyor.

Sıkıcı oldukları için işe yarayan üç kural

Acıkmadan karar ver. Akşam ne sipariş edeceğine öğle yemeğinde karar ver. Aç insan sepeti ikiye katlar. Tok insan yemeği seçer ve uygulamayı kapatır.

Sepeti on dakika beklet. Siparişi hazırla, uygulamadan çık ve sonra dön. Çoğu zaman ekstra ürün ikinci bakışta kaybolur, bazen de siparişin tamamı kaybolur, çünkü aslında canın başka bir şey çekiyordu.

İki öğün düşünerek sipariş ver. Büyük bir pizza, bol porsiyon bir pilav üstü ya da bir tencere yemeği ertesi günün öğle yemeği olabilir. Öğün başına maliyet ciddi düşer ve teslimat ücretini bir kez ödersin. Patates kızartması ve çıtır her şey bu kuralın dışında: ertesi gün yenmez.

Bir de uygulamaların kampanya bildirimlerini kapat. Her "bu akşama özel yüzde 30 indirim" bildirimi, planlamadığın bir sipariş yaratmak için tasarlanmıştır. Zaten almayacağın bir şeyde yapılan indirim tasarruf değildir.

Canın yemek değil de sipariş vermek istediğinde

Pek çok kişi için yemek siparişinin en keyifli kısmıyla en pahalı kısmı aynı şey değil. Keyifli olan menüleri gezmek, seçmek, sepeti doldurmak ve kuryenin haritada ilerleyişini izlemek. Yemek ise çoğu zaman on dakikada biter.

SemFood bu fikir üzerine kurulu: menüden ödemeye, haritada gerçek sokaklarda ilerleyen kuryeye kadar bütün yolculuğu yaşadığın bir yemek siparişi simülatörü. Hiçbir ücret alınmaz, hiçbir şey teslim edilmez. Her siparişten önce uygulama bunu açıkça söyler ve devam etmek isteyip istemediğini sorar. Bir diyet aracı ya da herhangi bir şeyin tedavisi değil. Harcamamaya zaten karar verdiğin akşamlarda "bir şey sipariş edeyim" kaşıntısını gidermenin bir yolu sadece.

Mevcut alışkanlığının sana neye mal olduğunu hesaplayıcıda gör, sonra planlara bakıp ücretsiz sürümün ve aboneliğin neler sunduğunu incele. Belki de eğlence için verilen bir sipariş, gerçekten sipariş vereceğin bir akşamda işi görür.